«Ρε φίλε, ανέβηκαν τα κρούσματα σήμερα;» λέω σε κάποιον.
«Ναι· πού το κατάλαβες;»
«Βλέπω περισσότερες μάσκες στο δρόμο. Κι αφού δεν έχουμε Απόκριες...»
Σοβαρά τώρα, τι να τα κάνεις τα (ξεφτλισμένα) ΜΜΕ; Βγες έξω και παρατήρησε. Άμα τους δεις με περισσότερες μάσκες μες στον δρόμο, τους έχουν πει ότι είχαμε περισσότερα «κρούσματα». Άμα τους δεις με λιγότερες μάσκες, τους έχουν πει ότι είχαμε λιγότερα.
Ε ρε καραγκιόζηδες που έχουμε γίνει...
Βλέπω μια υπάλληλο στο σουπερμάρκετ να τραβά τη μάσκα για να αναπνεύσει λίγο από τις άκρες, και να την ξανατραβά, και να την ξανατραβά, απεγνωσμένη για αέρα.
Ο κόσμος πάει να σκάσει... ενώ υγιείς άνθρωποι φοράνε μάσκες που δεν έχει κανένα νόημα να φοράνε.
Μια γνωστή μου καθηγήτρια απέκτησε αναπνευστικό πρόβλημα από τη μάσκα που υποχρεώνεται να φορά συνεχώς μες στην τάξη. Πήγε στο γιατρό· της έδωσε και φάρμακο. Η γυναίκα αρρώστησε από τη μάσκα, δηλαδή, ενώ αλλιώς θα ήταν καλά – και, σίγουρα, χωρίς να είχε κολλήσει κάνα μικρόβιο. Αλλά πρέπει, φυσικά, να συνεχίζει να φορά τη μάσκα της...
Και τι μου λέει; «Τόσο καιρό ακούμε για κρούσματα... Εμείς από τους μαθητές μας, δυο, τρεις βγήκαν μόνο θετικοί, κι απλά ξεκουράστηκαν δυο βδομάδες και ξαναγύρισαν. Τίποτα δεν είχαν.»
Η αποτελεσματικότητα της μάσκας είναι καταπληκτική... άμα θες να αρρωστήσεις.
Λέω σ’έναν παλιό γιατρό που ξέρω: «Ρε μαλάκα, δε γνωρίζεις ποια είναι η ιατρική χρήση της μάσκας; Είσαι σοβαρός;»
«Εεε, ναι, εντάξει, έτσι είναι όπως τα λες. Αλλά αφού το λένε ότι πρέπει να τις φοράμε, ας τις φοράμε.»
Ε ρε καραγκιόζηδες που έχουμε γίνει...
Ή, μάλλον, όπως είχε πει κι ένας γνωστός κάφρος πρόσφατα δημοσιώς, γι’αυτούς που επιβάλλουν τα παρανοϊκά μέτρα της αρλούμπας του κερατά: Ε ρε γαμήσι που θέλετε!
Στο τέλος, η μόνη βιώσιμη λύση θα είναι νάρθουμε να σας βρούμε μ’ένα πιστόλι στο ένα χέρι κι ένα μαχαίρι στο άλλο. Δε θα μας έχετε αφήσει άλλη επιλογή, ούτε τίποτα να χάσουμε.
